Ruisen van de wind

Ruisen van de wind

By on May 7th, 2012

eiken_blauwelucht

In het hoge gras
Luisterend naar de wolken
Ruisen van de wind

Ulco

Het is heerlijk mooi weer. De lucht zit vol lente. Ik moet werken, heel veel werken, maar ik ga op een stoel voor mijn atelier zitten. Uren zit ik daar. De eiken steken grillig af tegen de blauwe lucht. Op hun takken korstmossen. Ik hoor de specht timmeren op een stam om zijn territorium af te bakenen. Overal het gezang van vogels.  De wind is stevig en koel en ruikt naar lente. Hij ruist door de takken. En ik zit daar en ervaar……. Rust……

Dan realiseer ik me opeens dat het eigenlijk alleen deze momenten zijn die een mens zich herinnert. Zoals ik ooit uren lag te dommelen op een enorme steen naast een stromende bergbeek ergens hoog op een alm in de Alpen. Het zijn deze ervaringen die in mijn leven geluk brengen.

Achter mijn rug het atelier. Zeventien jaar ploeteren. Machines gekocht om grotere opdrachten aan te kunnen. Spullen gekocht. Luxe kwam en luxe ging. Herinner ik mij al die materiële verworvenheden nog? Jawel, maar het geeft geen emotie en geen waarde ook uiteindelijk. En dan denk je: voor wat doe ik het eigenlijk allemaal? Driekwart van de spullen uit mijn oude flat staan er nog in dozen. Het kan allemaal weg……. En mijn Ger kan ook nog met flink minder spullen. Weg met al die bezittingen die zoveel aandacht, onderhoud en tijd vragen. Om plaats te maken voor iets nieuws. Het vermogen en de rust om weer te genieten van wat er om je heen is. En weer in staat zijn je te verwonderen.

Te luisteren naar de wolken en het ruisen van de wind……..

Comments are closed.